در گذر از زمان...

این روز ها قلم خوردگی های افکارم فراوان شده اند، لحظه ها یکی پس از دیگری

می آیند و هنوز تمام نشده خط می خورند.

لعنتی ها، آنقدر دغدغه های افکارم زیاد شده اند که هیچ کدام اجازه تفکر

به دیگری را نمی دهند، تمامشان نیمه تمام مانده اند.

ثانیه هایم شده اند ساحل نا آرام غروب که خورشید مدام از دلتنگی هایش

می نویسد و اما هنوز فردا نشده مد آب تمام دلتنگی هایش را زیر نوازش

خشن و سردش پاک می کند.

چند روزی است مداد سیاهم را به یاد کودکی دوباره کوک کرده ام،

می خوام از این پس ثانیه هایم را کودکانه بنویسم، شاید اینگونه 

بجای خط خطی ها راهی برای پاک کردنش باشد.

 هرچند مداد سیاهم دیگر تحمل سنگینی دستانم را ندارد و مدام

می شکند.

پ ن: این روز ها بدجور برنامه های زندگیم بهم گره خوردن، طرح های پژوهشیم که نا تموم مونده، تکمیل مقاله عقب مونده ام، آماده شدن برای ارایه مقاله ای که پذیرفته شده و بدتر از همه درس و امتحانات همه اینها به کنار فعالیت رسانه ای تا انتخابات هم هست

فردا شب انشالله قراره برم مشهد، رحلت پیامبر ، امام حسن و امام هشتم را در کنار بارگاه علی ابن موسی الرضا خواهم بود، بعد هم سفری چند روزه به تهران برای اجرای برنامه هام، در کل روز های پر مشغله ای را دارم، خدا توفیق بده که بتونم قدمی در جهت پیشرفت دین و کشورم بردارم.

انشالله آقا امام زمان و نایب بر حقشون امام خامنه ای از ما راضی باشند

خبری در راه است...

خبری در راه است، به زودی خبری مهم را پیرامون حوزه امنیت سایبری عنوان خواهم کرد...

باران...

متحیرم از این مردم،

آرزوی باران دارند

اما وقتی می بارد

یا چتر بر سر می گیرند

یا زیر سقف می روند

پ ن: متاسفانه به دلیل مشغله زیاد فرصت پیدا نکردم به روز باشم